با سلام
یک بحث که قبلاً مطرح کردیم و اشاره کردیم راجع به بحث مجاز و ماتریکس که اساسا ماتریکس یک شبکه ماورایی از دنیای ریاضیات و ماشین و انیگما نیست بلکه مجموعه ای از حرفها و اندیشه های انسانی و اعتقادی و فشار های جامعه است و هرچقدر فرد در دایره ارتباطی نفسانی تر یعنی شبیه تر فکری قرار گیرد موفق تر است دایره نفسانی هم بیشتر یعنی خانواده همراه که شبیه تر به ایمان باشد اما تناقض آن دلیل بر عدم موفقیت نیست سه مثال قرآنی هم شامل آن است آسیه همسر فرعون که مومن بود همسر لوط که گناهکار نبود اما با باقی ماندگان بود و تایید کننده آنان بود و حضرت مریم که اساسا ازدواج نکرد اما فرزند آرود و این محدودیت را شکست اما یک سوال اساسی اینکه اگر قرار است انسان آزمایش شود آزمایش او چیست و آیا همچون فیلم های هالیوودی ما موش آزمایشگاهی محسوب شده ایم ؟! پاسخ ما کمی عجیب است اما آزمایش انسان در حقیقت آزمایشگر شدن است یعنی اینکه اگر انسان قدرت الهی داشته باشد که دارد حال او چه می کند آیا برای دنیا و آخرت خویش عمل می کند و می تواند هم دنیا و آخرت داشته باشد یا در دنیا گیر می افتد یادتان باشد کسی که شتر صالح را پی کرد دقیقا کسی بود که تولد شتر را دید نکته دیگر داستان طالوت و جالوت است که آزمایش همراهان طالوت عدم نوشیدن آب و نوشیدن آن به میزان نیاز بود یک کف دست بود اما بیشتر از آن باعث می شد نتوانند همراهی کنند این یعنی دقیقا وابستگی و سهم از دنیا یعنی کسانی همراه طالوت شدند که یا رنج تشنگی را همراه داشتند یا اگر خواستند نیاز خود را برطرف کنند فقط سهم خود را بردارند نه بیشتر نکته دیگر اینکه طالوت از جنس بنی اسرائیل نبود و آنها چون از خودشان نبود قبولش نمی کردند و این هم یکی از نشانه های بحث است یعنی نباید در گیر این مسایل نژادی قومی زبانی و مشابه آن بیافتیم و اینها ملاک اصلی شوند بلکه اینها نشانه ی شناخت اقوام اند نه برتری
